Σαλπάρισε ο Αύγουστος 💦

Σαλπάρισε ο Αύγουστος

σε γαλανά νερά,

καπετάνιος ο έρωτας,

μελτέμι στα πανιά.

Ήσουν δίπλα στο φάρο, 

στεκόσουν στη ρίζα μοναχή,

έρχομαι να σε πάρω,

γύρισα αμέσως το σκαρί.

Έμοιαζες  με γοργόνα

που βγήκε στον αφρό,

δίπλα δύο άσπροι  γλάροι

σε φύλαγαν θαρρώ.

Σου άπλωσα τα χέρια,

τα άπλωσες και εσύ,

Ψελλίζοντας μου είπες,

πάρε με αν θες μαζί.

Κάθισες στην πλώρη,

άνοιξα το πανί,

άδραξα το τιμόνι,

να πάμε σε νησί.

Με ρώτησες πού πάμε,

σου είπα όπου θες,

γνωρίζω έναν τόπο

γεμάτο ακρογιαλιές.

Εκεί θέλω να πάμε 

μου είπες τρυφερά,

και αμέσως ένα  κτύπο,

άκουσα στην καρδιά.

Ζέφυρος ο έρωτας

τον άκουσε  και αυτός,

φούσκωσε τα πανιά μας

πρόσω ολοταχώς.

Ξέρω που θα σας πάω

σε ποιες ακρογιαλιές,

εκεί που λαγγεμένες 

σμίγουνε οι καρδιές.

Ο Αύγουστος σταμάτησε,

πλεύρισε το σκαρί,

με τ' άστρα μοιραστήκαμε

το πρώτο μας φιλί.

Αθανάσιος Νασιόπουλος 💦