Θα 'μαι ο άνθρωπος σου

Τώρα που ζεις στη μοναξιά

άστρα τον ουρανό κεντάνε

δάκρυα από βαρύ καημό

δεν θέλω να κυλάνε

Λες κι η ζωή βασίλεψε

η ανάσα σου τελειώνει

αυγή δεν θα ξαναδείς

το τέλος σου ζυγώνει

Απ' το σπίτι σου θα 'ρθω

στο μπαλκόνι λίγο έβγα

με τη δική μου την ευχή

τα δάκρυα σου ξέχνα ...

Λουλούδια στον ύπνο σου

να μυρώνουν την σκέψη

απ' την καρδιά η αγάπη μας

ποτέ να μην βασιλέψει.

Θα 'μαι πάντα στη ζωή

φύλακας κι οδηγός σου

σε κάθε βήμα πλάι σου

θα' μαι ο άνθρωπος σου

©Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου