Ανθρώπων Άγια Πάθη

Ίσως ο Πλανήτης Γη θύμιζε μιαν Άνοιξη, αν δεν υπήρχαν Ιούδες των τριάκοντα αργυρίων και Πόντιοι Πιλάτοι...

Υπάρχουν όμως.

Έτσι υπάρχουν κι άνθρωποι που κουβαλούν σταυρούς.

*******

"Ανθρώπων Άγια Πάθη"

Σταυροί...

Τους κουβαλάς εν ζωή εντός σου.

Τραβάς το δρόμο του Γολγοθά

ελπίζοντας πως φτάνεις στην Ιθάκη σου.

Μα έρχεται μέρα και κάποιοι αναφωνούν.

"Τετέλεσται"

Θρήνοι ψυχών

εις τους αιώνες των αιώνων.

Και οι σταυροί, πάντα εκεί,

σε άσπρα μνήματα καρφωμένοι.

Ανηφορικός ο δρόμος προς τον Γολγοθά,

αγκάθινα στεφάνια

οι επιβραβεύσεις προς την άνοδο.

Ιούδες καιροφυλακτούν

και χαιρέκακα χειροκροτούν,

το "φιλί" της προδοσίας να δώσουν

μη γνωρίζοντας πως σκάβουν

το δικό τους λάκκο.

"Σταύρωσον, σταύρωσον τον Άνθρωπο

που Ειρήνη, Αγάπη και Ισότητα ζητά"

φωνάζουν, Γραμματείς και Φαρισαίοι.

Και άπαντες της Γης, οι Πόντιοι Πιλάτοι

νίπτουν τας χείρας τους με αίμα αθώων.

Και οι απανταχού άπιστοι Θωμάδες

δεν προσδοκούν Ανάσταση των σταυρωμένων

ούτε των ταπεινωμένων και πεινασμένων.

Ενώ με μια κραυγή απελπισίας το Σύμπαν Ανάσταση ζητά.

Ανάσταση ελπίζει!

Μα δεν είδαν οι σταυρωτές ποτέ

της Άνοιξης το κάλεσμα;

Δεν είδαν λάθη

σε άπειρα άδικα

ανθρώπων Άγια Πάθη;

1η Δημοσίευση: 5/4/2018

Από τη ποιητική συλλογή μου: "Αγγελτήριο Ζωής"

Βάσω Ιορδάνου Κοσμίδου