Το ρόδο

Είδα το πρώτο ρόδο,

που ήταν κλειστό

ήρεμο σιωπηλό.

Έτσι όμορφο, χωρίς δισταγμό,

να ανοίγει τα πεταλά του,

σιγά-σιγά, προσπαθώντας,

να προσελκύσει έντομα πολλά.

Δίνοντας απο την γύρη τροφή

σ' αυτά,άνθιζε ευτυχισμένο.

Και τ'αηδόνι,με λαμπρότητα,που κοιτά

απο ψηλά, κελαηδά χαρούμενο.

Ο αέρας διαπερνά, μέσα απο

των δέντρων τα κλαδιά.

Μοιάζει στο αυτί να ψυθιρίζει

χαϊδεύοντας το πρόσωπο σου απαλά.