top of page


Μια αφιέρωση στον σύζυγό μου,που έφυγε απρόσμενα...
Στην πλευρά του στίχου ανατέλλει το φως .. Ξυπνάμε υπνοβάτες στη γραμμή της μελαγχολίας με άγραφα ποιήματα .. Σαν μια μοναδική σιωπή η γραμμή της αγάπης ...που να κατευθύνω τις λέξεις, φιλιά καταναλώνονται σε δάκρυα, ελπιδοφόρα όνειρα .. Σκαρφαλώνεις στα άπειρα γαλάζια μου όνειρα η γραμμή της ζωής κόβει τη γραμμή της Αθανασίας νσαρκωμένη στο όνειρο.. Οι χτύποι της καρδιάς σβήνουν στη σιωπή ... Από το απέραντο γαλάζιο κατέκτησα το χαμόγελο σου όταν το φεγγάρι σε κοίταζε ...

ΝΑΤΑΣΑ ΤΣΙΛΦΙΔΟΥ
1 day ago1 min read
bottom of page
