Σε έχασα μάνα μ’ σ’ έχασα.. Σε έχασα μάνα μου, πού είσαι; Σκοτάδι μόνο και κρύο νιώθω. Την αγκαλιά σου νοσταλγώ, την ανασεμιά σου. Ένα φώς αχνοφαίνεται στο βάθος, αλλά όσο το πλησιάζω, τόσο απομακρύνεται. Κραυγές ακούω μόνο κι οδυρμό. Ήταν δύσκολη χρονιά μάνα, το ‘νιωσες και συ. Και τώρα τι; Πώς να πορευτώ; Μην κλαις μάνα, κράτα με μέσα σου, εκεί θα ζω. Θυμάσαι τότε που πηγαίναμε βόλτα πλάι στην θάλασσα; Γελούσαμε τόσο πολύ κι ο αγέρας μας χαλούσε τα μαλλιά. Πώς να σταθώ μάνα