Μια φορά κι έναν καιρό, πριν πολλά χρόνια, δεκαετίες οσονούπω, υπήρχε μια παραλία μυθική, ονειρεμένη. Ανέγγιχτη ακόμη από τα συμφέροντα, παραδινόταν απλόχερα στον επισκέπτη που την σεβόταν. Γαλαζοπράσινα νερά, πεύκο μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι. Τρυφερές αναμνήσεις κεντάνε τον νου. Τραπεζομάντηλο κάτω απ’ τον ίσκιο, μ’ όλα τα καλά. Η αρμύρα στο στόμα, στο σώμα, ανάκατη με τον ήλιο που τύφλωνε και πάντα έκαιγε. Όλο και πιο πολλοί ταξίδευαν απ’ την μεγάλη πόλη να ξεδιψάσει η ψ