Μέσα στην δική μας Ιονιότητα ζειδωρείτε και προσεύχεστε, απολαμβάνετε την γαλήνη του σύμπαντος, το μεγαλείο. Ανάβετε κερί στο εικονοστάσι των δικών μας Αγίων. Ανάβετε το σκοτάδι δεν είναι ανίκητο. Ο τόπος μας έγινε τρόπος σκέψης, όραση και θέαση, προορισμός. Σπύρος Ζαχαράτος 🌹

Από μιαν αναφορά του Θεοδόση Κοντόζογλου τιμονιέρη του έξοχου περιοδικού "Κορινθιακοί ορίζοντες" με το πολύπτυχο ταλέντο, για τον μεγάλο Ιόνιο Ποιητή... Αλαφροΐσκιωτε Στον Άγγελο Σικελιανό Αλαφροΐσκιωτε που πας στου σκοταδιού τη λάβα, δρόμο να βρεις των αστεριών και στην Αγάπη τράβα. Απ' τη θηλή της γυναικός, το φως σου να βυζαίνεις γίνε πηγάδ' ολόδροσο, παιδί της ειμαρμένης... Πήγαινε στο Ξυλόκαστρο να πίνεις την αλήθεια, έχεις μεγάλο έρωτα για τη γραφή στα στήθια.

Εγώ φλέβα κι εσύ αίμα, εσύ μέλισσα κι εγώ ανθός! Εγώ ποίημα κι εσύ μουσική, εσύ ίαμα κι εγώ πληγή! Εγώ στιγμή κι εσύ αιωνιότητα, εσύ σιωπή κι εγώ ήχος! Εγώ άλφα κι εσύ τ' ωμέγα, εσύ ψίθυρος κι εγώ κραυγή! _____ Άφησα ίχνη πάνω στο σώμά σου. Εσύ το παν κι εγώ το ελάχιστο! ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ🌹 Αθήνα 9-6-20