Το έργο είχε ξεκινήσει προ πολλού. Σαράντα χρόνια πριν, στις απαρχές της εφηβείας, τότε που έμοιαζαν όλα μπορετά, δίχως σπαράγματα και γρίφους. Τότε που τα συμβαίνοντα έκαναν το αιώνιο έμβλημα του νοήματος μια ονειρική παραίσθηση. Θυμάμαι καλά εκείνο το μέρος, αρκετή απόσταση από το πατρικό μου. Αρκούσε να διασχίσεις την ανηφόρα της οδού Μικελίου και να κόψεις αριστερά στον τραχύ ανώνυμο χωματόδρομο. Ποτέ δεν είχα ολοκληρώσει αυτή την διαδρομή. Στην εγκαταλελειμμένη εκκλησί