Το απόγευμα έριξε το βλέμμα του . Ένα μαγαζί γεμάτο κόσμο βάραινε. Οι τζαμαρίες έμοιαζαν μεγάλες σαν γυάλινο τετραγωνισμένο βάζο. Που εισέβαλαν μυρμήγκια. Η κυρία στην είσοδο στημένη σαν άγαλμα είχε παραλάβει τη θέση της. Πότε πότε βημάτιζε και έλεγχε το χώρο. Ένας νεαρός έβαλε στη τσέπη του κάτι. Την κοίταζε με ένοχο ύφος. Πέρασε από μπροστά της ενώ η πονηριά απλωνόταν σε όλο το πρόσωπο του. Η ίδια παραξενεύτηκε με τη συμπεριφορά του. Όμως δεν πρόλαβε. Δεν τον είδε. Πώς μπορ