Άνοιξα το μπαούλο  Νάτο το πράσινο βελούδο  Αφράτο πάνω πάνω λάμπει! Το κοιτώ και ζαλίζομαι ελαφρώς,  μου θυμίζει εκείνη τη νύχτα της αποκριάς τη μυστηριώδη γυναίκα που πήγε στο πάρτυ ντυμένη λαίδη, αλλά χωρίς μάσκα  και έκατσε στην καρέκλα σε μιαν άκρη παρατηρώντας τους όλους.  Γύρω όλοι με μάσκες Σκεπαστά τα πρόσωπά τους  Χόρευαν σε τρελούς ρυθμούς  Χορός, καπέλα  όλοι με στολές κι εγώ εμφανίστηκα χωρίς μάσκα,  μόνο με το υπέροχο βελούδο μου φόρεμα   Πως είχες το θράσος να