top of page


Στ' αχνάρια της μοναχικότητας
Μοναχικότητα.. Βαθύ λαγούμι σκάβει στης ψυχής τα έγκατα τροχίζοντας οξείες γωνίες από πριόνι κακουχιών γδαρμένες. Τι πλήγμα για τους δαίμονές της όταν οι αγωνίες κουρνιάζουν στα έγκοιλα της αγλαής σκιάς σου Μοναχικότητα... Διαχρονική η ύπαρξή της στα σοκάκια της ζωής. Μακριά η πορεία της στην ακανθώδη γέφυρα του χρόνου. Αγέρωχη η στάση της στη λύτρωση του πόνου. Μα εσύ την πλησίασες κι εκείνη σ'άγγιξε βαθιά. Της σουσούρισες αφειδή "ΑVE" και ρίγησαν αχίλλειες πτέρν

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΝΕΡΟΛΗ
5 hours ago1 min read
bottom of page
