Η καρδιά μου σε ζητά με μια επιμονή που δεν κουράζεται ποτέ. Το μυαλό μου · ψυχρό και λογικό, μετρά αποστάσεις, πιθανότητες, σιωπές και ξέρει πως δεν μπορεί να σε κρατήσει. Κι ανάμεσά τους το σώμα, κουβαλώντας την απουσία σου, πονά εκεί που κάποτε υπήρχε η προσμονή. Και οι μέρες αλλάζουν όνομα, τα πρωινά έρχονται, ο ήλιος ανατέλλει, οι ώρες περνούν, οι δρόμοι γεμίζουν ανθρώπους… Ο χρόνος δεν κοιτάζει πίσω. Η ζωή κυλά... Χωρίς εσένα. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα να αποδ