H θάλασσα δε σε αγαπά Δε σε συγχωράει Το φόρεμά σου αποφάσισε εν λευκώ, να επιβιώσει δίχως φορεμένο το σώμα σου Τα πυρακτωμένα μαλλιά σου, τραβούσε ο μανιακός αγέρας, ολούθε Προσπαθούσε να ξεριζώσει από πάνω σου, την πυρκαγιά σου Ήθελε να την πνίξει στη θάλασσα Έπνιξε πρώτα το όνομά σου Τα βράχια δειλά αυτοκτόνησαν Η ακτή χάθηκε Τα κύματα κουκούλωσαν την μέση σου Το λευκό κόλλησε στο δέρμα Τα γόνατά σου λύγισαν μπροστά, στην θρησκευτική προσκόλληση του υφάσματος, στο ανώνυμο