Μου επιτίθεται πάντα τη νύχτα Τότε ανοίγουν οι καταπακτές της Εκεί, στα καλά καθούμενα, μου ορμά Όσο περνούν τα χρόνια, μου επιτίθεται και μέρα μεσημέρι Μέσα μου υπάρχουν περιπολίες της Την ακούω να μου μιλά φωνακτά, δε ψιθυρίζει αυτή Ό,τι έχει να πει, το λέει Γυρίζει το διακόπτη, σε γυρεύει, σε κοιτά κατάματα καθώς πάει και έρχεται Άλλες φορές γελά μαζί μου Άλλες, είναι τόσο ορμητική, θυμώνει και μου σκάει χαστούκια Κάποιες φορές λιγοστεύει, χορεύει σε γκρίζο φόντο Μα υπάρχο