Ένωνα τα χείλη και το σ 'αγαπώ έβγαινε άηχο, δίχως φωνήεντα, δίχως συναίσθημα. Μια καρδιά που ξέμεινε απο ανάσες και φιλιά που έκλεβαν την αγάπη από τα χείλη. Λέξεις που έπαψαν να αγκαλιάζουν το κορμί μου, έμειναν χωρίς ταίρι - πληγώθηκαν. Όχι γιατί σταμάτησαν να αγαπούν αλλά γιατί κουράστηκαν να πονούν. Να γυρεύουν απαντήσεις στους γρίφους των χειλιών σου... Οι λέξεις, χόρευαν ανάμεσά μας σαν ταξιδιάρικα πουλιά, μακρινά, μα συνάμα ξυπνούσαν πάντα ανθισμένες στα γλυκά μας πρ