Το πάτημα ήρθε αργά, ευλαβικά Το πέλμα, γυμνό, ανθρώπινο, μαρτυρικό— Ακούμπησε το χρυσό μέταλλο—παγίδα Αναστέναξε… Εκεί στο πάτωμα ο χρυσός— γεμάτος θάλασσες, που δε πνίγονται ποτέ Συμβόλαια υπογεγραμμένα με αλάτια και αίμα, απολιθωμένες υπογραφές Και τα ονόματα—ω, τα ονόματα που άλλαξαν γλώσσα για να ζήσουν Κεφάλια που έσκυψαν από ανάγκη, με τη καμπύλη της πίκρας Το πέλμα δεν ήταν επαναστατικό— δεν ήρθε με οργή, δε σήκωσε σημαία, δεν έσπασε ύμνους Οι ψαλμοί του δεν έχασαν το