Με τρύπια παπούτσια και με αυτό το μπαλωμένο κόκκινο φουστάνι που αγαπούσε πολύ, ανέβαινε τα σκαλοπάτια σωπαίνοντας. Προχωρούσε ανάμεσα...

Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή-Τζιαμπουρή Μόνη... καθόταν χάμω, γυμνή... με άδεια κενά χέρια, να...

Λίγη ζωή ακόμα! Πνίγω τις σιωπές μου,                                         μην τις ακούσεις ψυχή μου και φοβηθείς. Τις σκεπάζω, ...

Καθισμένη περίμενε με τα δάκρυα να τρέχουν στο στόμα. Φορούσε αυτό το δανεικό φουστάνι της μοναξιάς, θρηνώντας τα χρόνια που πέρασαν μες...