Είναι η άνοιξη που στάζει το νέκταρ μέσα στην ψυχή, είναι η φύση που ξυπνάει από τον ύπνο τον βαθύ. Δειλά, δειλά ανθούν τα δέντρα σιγολαλούνε τα πουλιά, ξανά ακούγονται τραγούδια γέλια , φωνές στη γειτονιά. Πάντοτε θα σε λαχταρούμε θα 'ναι γλυκιά η προσμονή γιατί μαζί με σένα ανθίζει και η δική μας η ζωή. Ω άνοιξη της πλάσης θαύμα που δεν χωρά ο λογισμός, δεν σε χορταίνουνε τα μάτια γιατί είναι ο διάβας σου γοργός. Σταύρος Συγούρας 🌹