...τούτες οι στιγμές λες είναι παιχνίδι βομβαρδίζουν ανθρώπινες ψυχές. Χάθηκαν ήθη και αξίες. Η δύναμη του ισχυρού μοιάζει με θάλασσα που καταπίνεις στους βυθούς, τις αμαρτίες. Με πιόνια μοιάζουμε και μαριονέτες μας κάνουνε κινήσεις που φορές χτυπάμε πάνω σε αμπάρες ανοίγουνε στοές όπου χωράνε πτώματα χωρίς να μας μετράνε. Φρίκη πολέμου δολερή χωρίς να λογαριάζουν ό,τι σκοτώνουν αδερφούς το αίμα είναι ίδιο δεν ξεχωρίζει χρώμα και Θεό. Και οι οβίδες πέφτουν σαν τσαμπιά αρμάδες