ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΪΛΗΣ

Ιούλιος το κάλλος των Θεών, των θαλασσών, και των ανέμων. Του έρωτα ο μήνας ο καυτός εράσμιος και δυνατός μας πάει σε ακρωτήρια της αγάπης στα μαϊστράλια των χαρμόσυνων ειρμών. Ιούλιος ο μήνας των πανηγυριών και των παραμυθιών ο χάρτης, π' αποτυπώνει τους ανθούς των λουλουδιών. Χρυσές ακτές στα δειλινά του του πόθου σπάνε οι καρδιές, και στον καιρό του ολόφωτες του φεγγαριού οι πύλες καρτερούν σε μια Πανσέληνο να δώσουν την αγάπη, λαμπρός χαρμόσυνος και ζωντανός. Βασίλης Σαμοϊλης 🪽

Είναι κάτι στιγμές, που σε αναζητώ σαν μια λαμπίδα φωτός στα βαθύ της καρδιάς. Ακόμη να σε αγγίζω σαν ρούχο καθαρό, μέρας Κυριακής στην γιορτή σου. Μα πιο πολύ στον κάματο μιας μέρας, που το κορμί ακουμπά βαριά να ηρεμήσει από την άχνα ενός φιλιού σου. Στιγμές ακόμη, να χαράζω, το όνομά σου, στις πρώτες αχτίδες φωτός, με χρυσά γράμματα. Και εκεί,στα βαθιά πέπλα της νύχτας, στον βαθύ στοχασμό του μυαλού,τα όνειρα, ακουμπούν την μορφή σου. Και όπως η νύχτα, καλεί το φεγγάρι να τηςδώσει το φως,...

Θα ταξιδέψουμε στο φως με την αγάπη. Λιώνει ο πάγος στις καρδιές. Μια θέληση που είναι ορατή στον νου μας και μας καθοδηγεί μας πάει σ' άλλα μονοπάτια. Δυο ανθρώπων οι καρδιές χτυπούνε σαν τις καμπάνες μιας Κυριακής. Οι δάδες αναμμένες σε λαμπαδηδρομία αισθημάτων. Αξιολογούμε τις στιγμές, και μεις χέρι με χέρι κοιτάμε σ' ανοιχτούς ορίζονται. Η ευτυχία μας ακολουθά σαν μια αχτίδα που γιομίζει τις "μπαταρίες" της ψυχής μας γίνεται εσωτερική πνοή. Ο έρωτας, μια προσφορά των αισθημάτων σε πόρτες...