Την κοίταγε, την πρόσεχε κι απολάμβανε την ομορφιά της, τα χρώματα της, τη γαλήνη της, την λάμψη της καθώς καθρεφτιζόταν με χαρά όλος ο ήλιος πάνω της... Κι εκείνη με κάθε ευκαιρία του εξέφραζε τον θαυμασμό της και την αγάπη της, που πάντα έστεκε ακοίμητος φρουρός δίπλα της, με την δροσερή σκιά του και την πράσινη φυσική φορεσιά του να δίνει καταφύγιο και προστασία σε όλα τα πλάσματα. Αγέρωχο, μεγαλόψυχο, πελώριο στα μάτια της φαινόταν, μα κι ήταν και ένιωθε την συντροφιά τ