Σου κράτησα 'να ουρανό να 'χεις για προσκεφάλι Όταν θα λείπω από δω να γέρνεις το κεφάλι Σου έδωσα μια θάλασσα με βράχια και κοχύλια Να την γεμίζεις όνειρα φώτα και μπιχλιμπίδια Κι αν κάποτε με θυμηθείς βάλε φτερά στους ώμους. Καθόλου μην σκεφτείς κανονισμούς και νόμους. Θα μαι κρυμμένος στην γωνιά με μάτια δακρυσμένα να ψάχνω μέσα στην καρδιά αστέρια σκονισμένα. Κράτησα ένα ουρανό δικό σου και δικό μου να τον ανοίγεις όταν θα ακούς τον αναστεναγμό μου. Foto: Λονδίνο 28/2/202