Σαν άνοιξη που τριγυρνά μέσα στον χρόνο με πανιά ρίχτηκα μες το κύμα κυνηγάγα να βρω στεριά σε λεωφόρους και στενά μα δεν βρήκα το στίγμα Κυνήγησα με προσμονή το όνειρο σ αυτή την γη χωρίς αγκάλη και φιλί Κι ήρθες σαν ήλιος και Θεός ωσάν ανάσταση και φως ήσουνα βάλσαμο ψυχής Μα δεν σε πίστεψε κανείς όλοι μιλούσαν για κρασί που γίνε ξύδι την αυγή μα γω ένοιωθα αλλιώς στα στήθια μ' άναβε το φως αγάπη και αναβρασμός όταν αγγίζοντ' οι στιγμές οι πιο ευαίσθητες χορδές γνωρίζεις το