Σπίτι μου και πατρίδα μου είμαι... Με γωνιές σκιερές προφύλαξης από καυτές ακτίνες θύμησης ματωμένων ατυχιών κι ερώτων νεκρών Με καναπέδες λουσάτους ξαπόσταμα αποσυντονισμένων συναισθημάτων και μολωπισμένων κορμιών Με μπαλκόνια ευάερα αγνάντι στοχευμένων οριζόντων πόθων ανέφικτων κι εφικτών Το κλειδί λείπει μέσα μου να μπω Να με επινοήσω ξανά Στην εχθρότητα του χρόνου ν' αντιταχθώ... Αλίκη Πέϊκου 🌺