Ένα χαρούμενο κελάηδημα συνόδευε το μοναχικό πρωινό μου. Κοίταξα γύρω να σε δω και σε ανακάλυψα, μικρέ μου φίλε, στο περβάζι του παραθυριού μου. Μου κελάηδησες για λίγο κι εγώ, μαγεμένη, άφησα τις ασχολίες μου να απολαύσω το τραγούδι σου. Κελαηδούσες μόνο για μένα, σαν να γνωριζόμασταν από παλιά. Ένιωσα ανάλαφρη την καρδιά μου και τα χείλη μου σιγοτραγούδησαν μαζί σου. Ύστερα ξεμάκρυνες. Το κελάηδημά σου ακουγόταν όλο και πιο απόμακρο, ώσπου δε μπορούσα ούτε να σε δω ούτ