Δεν μπορώ να με αναγκάσω να πω. Είναι φορές που όσα νιώθω, τα κρατώ . Γιατί πρέπει και έτσι είμαι καλά τελικά. Έψαχνα κάτι,σημασία σε μάτια δανεικά. Γλιστρούσα από τα δάκρυα στα λάθη. Κανείς δεν προσπάθησε να μου μάθει.   Τυλίγω την ψυχή μου στα χέρια σαν παιδί. Σκεπάζω το φοβισμένο μου είναι σαν πουλί. Μια μέρα τα σπασμένα φτερά θα ανοίξουν. Στα σύννεφα τρελά σχήματα θα ζωγραφίσουν. Έως εκείνη τη στιγμή βυθίζομαι σε κόσμους. Κόσμους ανύπαρκτους που διαλέγω σενάρια. Μαρίνα Πα