Στη μέση του πεζόδρομου, πάνω σ' ένα κομμάτι χαρτόνι, ένας γέρος ζητιάνος βρώμικος, γερμένος ως το έδαφος.   Άνθρωποι περνάνε γύρω του βιαστικοί, αφηρημένοι, αδιάφοροι, δεν τον βλέπουν καν. Αντρικά πόδια, γυναικεία, παιδικά. Κανείς δε σταματά κι εκείνος όλο και λυγίζει προς τη γη.   Δυο γυναικεία πόδια μειώνουν ταχύτητα. Δυο χέρια ψάχνουν στην τσέπη. Λίγα κέρματα κουδουνίζουν στο πιατάκι. "Νά' σαι καλά", ψιθυρίζει εκείνος. Η κυρία προχωρά γρήγορα σκουπίζοντας τα δακρυσμένα τη