Την κοιτούσα για ώρα εχθές. Έβγαζε τα λαίμαργα, κύματα της έξω, να τον κατασπαράξει. Ποιον; Τον γιαλό που είναι λιμάνι της. Έγλυφαν με μανία οι γλώσσες της το ακρογιάλι. Νομοτελειακά αδύνατον, να αντιδράσει. Εκείνη, σώμα αφρισμένο, αποφασισμένη τον χτύπαγε. Δεν ήξερες αν ήταν η επιβολή μιας εκδίκησης απειλητικός αισθησιασμός ή αν τελικά ο γιαλός σε μια υποχώρηση υγρή. άφησε το ανήμερο, να χωρέσει. Κατερίνα Κυπραίου 🪽 Θα σε τρελάνω, του είπε. Δεν θα σ' αφήσω να με κάψεις θα π