Για να νικήσω τα γρανάζια της Ζωής Στέγνωσα την Ψυχή μου! Για να βγω Αλώβητη μέσα από τα κύματα, Έκανα " Βάλσαμο" της θάλασσας τ' αλάτι! Για να περπατήσω ξυπόλητη στ' αγκάθια, Φόρεσα παπούτσια "Πέδιλα"! Κι όλο τρυπούσανε τη σάρκα μου... Κι όλο Αμετανόητη περπάταγα στ' αγκάθια! Δεν είχα δικαίωμα Επιλογής... Έπρεπε να ξεσκονίζω ανελλιπώς γιακάδες... Να κυνηγάω της Κυριακής το όνειρο... Μέχρι το μεσημέρι... Γιατί αλλιώς θα ήμουνα ρακένδυτη... Νηστική και καταϊδρωμένη... Άρπαξα τ