Πάντα στη δύσκολη στιγμή ένιωθα Ξένη - Μακρινή. Πνιγόμουν σε μια κουταλιά νερό... Φοβόμουν μην τύχει και χαθώ... Έριχνα ψίχουλα στο λυκαυγές... Ποτέ δεν ξέφευγα στις παροχές... Δέκα μετρούσα στις απολαβές... Μια έκοβα για "Φορεσιές"! Άπλωνα σώμα και ψυχή... Μέχρι εκεί που φτάνει το σχοινί... Είχα και φίλους διαλεχτούς... Έζησα σε καιρούς ονειρικούς... Πάντα ήταν εκεί κάθε στιγμή Όταν δεν είχα τρόπο διαφυγής... Άνοιξαν πόρτα να διαβώ... Δρόμο να περπατήσω Γιοφύρι