Στη ζωή από μικρό παιδί, είχα την αγκαλιά σαν το φαΐ... Ένιωθα τυλιγμένη ασφυκτικά μέσα σε αγκαλιές και σε φιλιά... Ο ένας, η μία μ' αγκάλιαζε, ο άλλος,η άλλη μ' άφηνε.... Περνούσαν τα χρόνια μου μαγευτικά.... μέσα στα χάδια, τα φιλιά, και την χαρά.... Πόσο παχιές και δυνατές οι αγκαλιές... Στα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής ονειρικές.... Έτσι πενήντα τόσα χρόνια και μετά... Έχω μονίμως ανοιχτή την αγκαλιά.... Όλο την αφήνω και ανοιγοκλείνει συνεχώς.... ποτέ της δεν κουράστηκε α