Το χλωμό φως του πρωινού γλιστρούσε λοξά πάνω στις πέτρες της αυλής δίχως να τις ζεσταίνει, λες και ανάβλυζε από τον πάτο παγωμένου πηγαδιού. Πενήντα άντρες σχημάτιζαν δύο γραμμές, με κράνη κάτω από τις μασχάλες και ανάσες λευκές όμοιες με εκείνες που αφήνουν οι σβησμένες φωτιές πριν παραδοθούν στην παγωνιά. Πίσω τους, δώδεκα ξύλινα έλκηθρα χαράκωναν το χιόνι, φορτωμένα με Στιλλβινές κουβέρτες, σκουριασμένες αξίνες, χοντρά σχοινιά, δοχεία με λάδι που έπηζε και δέκα σακιά κριθ