Γεμίσανε τα όνειρα με άνοιξης λουλούδια μα γύρισ' ο καιρός νωρίς μαράνθηκαν τα γιούλια 🪽 Κάθε που πάει να φανεί το γέλιο ξεφουσκώνει κι έρχεται δάκρυ αδάμαστο τα χείλη μαχαιρώνει Αυτός ο ήλιος που γυρνά το σύμπαν ξαλαφρώνει χάνεται μες την σκοτεινιά φθινόπωρο τον ζώνει 🪽 Άνοιξη μες τα μάτια σου ένιωσα τον χειμώνα Κι έγιν' ολόχρονα πλατιά του ψύχους ανεμώνα Αντριάνα Περικλέους Ονουφρίου 🌹