Δύο χρώματα κυριαρχούν στη ζωή μας. Το άσπρο και το μαύρο. Το άσπρο μας φωτίζει, ανοίγει δρόμους, γεννά ελπίδα. Είναι το φως του πρωινού, το χαμόγελο που έρχεται απρόσκλητο, η αρχή που μας θυμίζει πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα. Το μαύρο, από την άλλη, βαθαίνει τις σκιές. Κρύβει φόβους, σιωπές και όσα δεν τολμήσαμε να πούμε. Μα κι αυτό χρειάζεται... γιατί μέσα στο σκοτάδι μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε το φως. Και κάπου ανάμεσα στα δύο, ζούμε εμείς. Πότε λευκοί από όνειρα, πότε μ

Δυο Μάνες, δυο Σκέπες, δυο Φάροι πίστης στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Η Παναγία η Δραπανιώτισσα της Κεφαλονιάς και η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα...

Η ζωή δεν αγάπησε ποτέ τους μεταμφιεσμένους. Τους ανέχτηκε για λίγο. Γέλασε μαζί τους.... γιατί ήταν βολικό. Της πρόσφεραν θέαμα. Ένα...

Παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα Και Δόξα τω Θεώ τελείωσε και η εικόνα Του... Κάθε εικόνα λένε που ζωγραφίζεις είναι μία προσευχή που θα...

Στις 17 του Ιουλίου, εκεί που το καλοκαίρι κορυφώνει τη λάμψη του, μια νεαρή μορφή προβάλλει στο φως της ψυχής : Η Αγία Μαρίνα....κόρη...