H πλάτη της, έμαθε την προσευχή Ολόκληρη την αποστήθισε μέσα από το σώμα της Την έμαθε όταν ο πόνος γινόταν φράχτης από σίδηρο Όπως ανεβαίνει η φλόγα στο φυτίλι Χωρίς βιασύνη, χωρίς οίκτο Έσκυψε και ακουμπώντας στον τοίχο προσπαθούσε να ακούσει κρυφά ποιος σπόνδυλος θα της μιλήσει πρώτος. Ο αυχένας – ψευδής ιστορικός- πάντα ψιθύριζε Η μέση – ανυπότακτη στήλη- κρατούσε μούτρα Η ιερή λεκάνη της πάντα τελευταία, προσποιούταν, πως δεν καταλαβαίνει τίποτα Έτσι άρχιζε η λειτουργία