Εσύ πληγμένος λύγισες στο πύρινο σταυρό σου κι ασπάζονταν οι Άνοιξες τα πέταλα των ρόδων για τη ζωή τη ροδαλή στο γκρίζο μέτωπό σου...

Αν τύχει και διαβείτε το σοκάκι της απόγνωσης.. Αν τύχει και ακούσετε κάποιου πεζού το παραμιλητό.. Να μην τον αποπάρετε Θα εγκωμιάζει το σκοτάδι της σκιάς του. Πλουμίστε το έλεος των μαιάνδρων του με κλάσματα αγάπης Κι αν τύχει και σταλάξουν τ' άλγη του μες στην ισχνή παλάμη σας Θα' ναι σαν να 'χετε έναν μικρό Χριστό στην αλαβάστρινη βάση της ζωής σας Τούτο το σοκάκι αν το διαβείτε Εμπλουτισμένη θα εμφαίνει η καρδιά σας Με τους κρυστάλλους του αμέθυστου της αρμονίας του α