Επιτέλους, αυτές οι λέξεις δεν περιορίζονται πλέον σε σκόρπιες σημειώσεις, χειρόγραφα υπό το φως των κεριών ή στις κρυφές γωνιές της φαντασίας μου. Στέκονται εδώ τώρα, σε ένα δικό τους μέρος – τη δική μου ιστοσελίδα. Σε κάποιους αυτό μπορεί να φαίνεται απλό. Μια σελίδα. Ένα κείμενο σε οθόνη. Για μένα είναι σαν το άνοιγμα μιας μεγάλης πύλης. Για χρόνια, ο κόσμος του Έοθας υπήρχε μόνο σε αποσπασματικά στη φαντασία μου· χάρτες που σχεδίαζα σιωπηλά αργά τη νύχτα, χρονικά γραμμένα