ΑΝΤΡΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ-ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ

Μέσα στις αυλακιές της θλίψης ξεπηδάνε κάτι τουλίπες γεμάτες αγάπη. Κι εκεί στο ατέλειωτο της στιγμής γεννιέται ελπίδα. Σαν κάτι πέτρες σκληρές που από κάτω κρύβουν χιλιάδες μικροσκοπικές υπάρξεις... Άντρι Περικλέους Ονουφρίου 🪽

Κάθισ' ο έρμος χαρωπός ν ακούσω τις ειδήσεις δύσκολη μέρ' απ το πρωί λύγισαν οι αισθήσεις Πύραυλοι εμφανίστηκαν μπροστά μου και κτυπάνε παιδιά πεθαίνουν νηστικά στην Αφρική πονάνε Κάποιος σκοτώνει άνθρωπο του πέρασαν χαλκάδες Η δίκη άρχισε ξανά εγκλήματα χιλιάδες Κτυπάω άγρια το κουμπί μαυρίζει η οθόνη βγαίνω στον κήπο τρέχοντας το μαύρο με σκοτώνει Έξω φυσάει ανάλαφρα ο Μπάτης με τυλίγει Η ευωδία του γιασεμιού τα στήθια μου ανοίγει Όσο υπάρχουνε πουλιά και κήποι που μυρίζουν θα χουν γυρίσματ'...

Κάτσε και γράψε ποιητή Δώσε ο,τι έχεις. Πάρε τις λέξεις αγκαλιά και παίδεψε τις. Τάισε τις Μην τις αφήσεις νηστικές. Δώσε αίμα από το αίμα σου και πρόσφερε τις. Μπας κι αλλάξει στο ελάχιστο ο κόσμος μας ετούτος. Πήγαινε όπου οι άλλοι αδυνατούν. Ανέβα στα κακοτραχαλα βουνά της ψυχής και δάμασε την. Μόνο εσύ μπορείς. Αντριάνα Περικλέους Ονουφρίου 🌹