ΘΕΟΦΑΝΩ ΘΕΟΧΑΡΗ

Μέθυσε θαλασσινό πόθο η ψυχή μου, για χώρες μυθικές, που νοσταλγήσαμε. Μέσα στο αίμα μου η δίψα της φυγής. Σαν Ποιητής ταξιδευτής και Οδυσσέας π΄ αναζητά τον ρυθμό του φλοίσβου. Θαλασσινό τραγούδι της η μακρινή βοή της. Έρωτας είναι η θάλασσα. Το κύμα το αλμυρό στην αμμουδιά. Κομμάτι της ψυχής μου, Ερωμένη, Μάνα, Γοργόνα Παναγιά. Πολεμική, Θηλυκιά και Παρθένα, Απέραντη και ανεξάντλητη. Έρωτας είναι η θάλασσα. Μεταλαβιά ιερή, το αλμυρό νερό της. Σαν τα πουλιά, που ακολουθάνε, τα καράβια, η...

Πουλιά, που πέταξαν, ξανά τα λόγια. Άδεια φωλιά και πάλι η αγκαλιά μου. Ψεύτη σε λεν της ζωής τα ρολόγια. Κλαίνε τα όνειρα στην κάμαρά μου. Μου γράφεις, τάχα αγάπης ποιήματα και με γλυκόλογα αποκοιμιέμαι. Μ΄ αγάπες σκόρπιες, φιλιά κι αισθήματα, ξυπνώ και κοιμάμαι και ξεγελιέμαι. Τα ψεύτικα τα σ΄ αγαπώ πιστεύω. Μα φεύγεις κι έρχεσαι και όλο φεύγεις. Κι ενώ πιστά, σαν Θεό σε λατρεύω, την μια μ΄ αγαπάς και δυο μ΄ αποφεύγεις. Έλα και μείνε, για πάντα κοντά μου. Αστέρι γίνε κι ευχή στ΄ όνειρά...

Μυρτούλα, π΄ ευωδίαζες, νιάτα και ομορφιά και άνθιζες κι ομόρφαινες, σα να ΄σουνα Μυρτιά, της Αφροδίτης ιερό, άνθος αγαπημένο, πανέμορφο και ευωδιαστό, της μάνας λατρεμένο. Μυρτούλα, που επόθησες τον κόσμο να γνωρίσεις, είναι ο κόσμος μας κακός, προκλήσεις να αγνοήσεις! Πουλάκι π΄ άνοιξες φτερά, μακριά απ΄την φωλιά σου, σε παραφύλαγαν θεριά. Φύγε πουλάκι, βιάσου.. Ρόδο του Απρίλη όμορφο, ανάγκαθο και αγνό, κακοί σου στήσαν άρκυες ταξίδι αλαργινό. Σε άλλους ήλιους κι...