ΣΤΕΛΛΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Στην αγκαλιά της θάλασσας ατάραχα κοιμήσου, με τ' αλμυρό της το νερό δρόσισε το κορμί σου. Το ασημένιο κύμα της άφησε να σε λούσει, κάθε σου σκέψη μυστική άπλωσε για ν' ακούσει. Κι αν σε σιμώσει ο χάροντας δική μου πες πως είσαι κι απ' τα μαύρα κιτάπια του το όνομά σου σβήσε. Κάθε της χάδι η ακτή με τι στοργή στο δίνει! Ή την αγάπησες βαθιά ή σε αγάπησε πολύ εκείνη.🌊✨✨ Στέλλα Μιχαήλ Ζωγράφου 🌊❤️🌊

Έχει συμβεί αρκετές φορές -κυρίως την άνοιξη- να σταθούμε μπροστά σε ένα αθόρυβο μάθημα ζωής, απλωμένο πάνω στη γη σαν υφαντό που δεν το δημιούργησε ανθρώπινο χέρι. Σκέφτομαι ότι τα λουλούδια διαφέρουν μεταξύ τους κι όμως συνυπάρχουν. Δεν χρειάζεται να ανταγωνιστούν για να επικρατήσει κάποιο· δεν προσπαθεί το ένα να γίνει το άλλο. Το καθένα επιμένει στη δική του μορφή, στο δικό του χρώμα. Τα κίτρινα φωτεινά, μοιάζουν να κρατούν μέσα τους τον ήλιο. Τα μικρά, σχεδόν ταπεινά στρογγυλά άνθη,...

Αυτά που βλέπεις να ορθώνονται μπροστά μου είναι μέτρα άμυνας. Τείχη τα λένε και έχουν το ρόλο της προστασίας, της αγκαλιάς και της ασφάλειας. Εκεί μέσα βρίσκομαι με όλα μου τα υπάρχοντα. Με τις μελαγχολικές συννεφιές μου. Με τους γελαστούς μου ήλιους. Με τους μεγαλεπήβολους στόχους και τις ηττοπάθειές μου Με την ασυγκράτητη ορμή προς τη δημιουργική επανάσταση και με τις ανασφάλειες του πρωτάρη. Τα τείχη τούτα αποτελούν προέκταση του εαυτού μου. Πολλοί οι καιροσκόποι και οι κάπηλοι απ' έξω....