ΠΑΝΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ

Σαν απο ταινία πολύ ταξιδεμένη που από μέσα της περνούμε διεκδικούμε συχνά κλαίμε και γελούμε με άγνοια κινδύνου ρετρό.. ρομαντική όμορφο , που από την πτώση ξανά σηκώθηκες . - Και τα παιδιά ;; - Ναί , τα παιδιά ! Εκείνα που σχεδόν ποτέ απόφαση σωστή δεν πήραν στην ώρα τους όλα αποπληρώθηκαν - Και με τις σχέσεις ;; Με τις σχέσεις ... Εκείνες που κλειδώνουν δύό ζευγάρια μάτια που κοιτάνε χαζεμένα και ένα χαμόγελο μέσα στη μέρα να περισσεύει και όταν έρθει η στιγμή την ταινία δίχως...

Και η κάθε μέρα εύθραυστη μοιάζει, εγκλωβίζεται και επανάληψη παράγει, ξεχωρίζει τ' όνειρο από την αλήθεια, διαχωρίζει ρόλους... από αυτούς αρκετοί γραφικοί να φαίνονται, καθρεφτίζει μια ψυχική ηρεμία όταν τα μάτια λάμψουν όταν τα χείλη σιωπούν. Κάθε σκέψη μια φροντίδα μια ελπίδα που δεν "χωράει" στη κάθε μέρα. Πάνος Βαρνάβας 🌹

Ήμουν σε άλλη γη λαμπάδα να μεταφέρω φώς σε σημεία κενά, προσωπεία ν' αποφεύγω και μια συγνώμη ολοκλήρωση να μην δέχεται ποτέ, και όλα τα πρέπει κάποιος άγνωστος παρονομαστής ... Αν μπορούσα ένα οφείλω ένα το χαμόγελο. Ψυχή; Τα σέβη μου. Πάνος Βαρνάβας 🌹