ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΡΟΥ

Απρίλο- Μάης Χάρμα οφθαλμών, Ελπίδας δέηση, Ελιάς ανθοφορούσας, Ολημερίς ολονυχτίς κάνουν δέηση.... Στις Ομορφιές της Φύσης. Κι εγώ σαν έτοιμη από καιρό βγήκα στο ξάγναντο να δω... και να θαυμάσω... Συνάντησα την Άνοιξη στα κόκκινα ντυμένη... Οι παπαρούνες χόρευαν με το Ρυθμό... Τ' Απρίλη, τις πόνεσα, γιατί ήταν ο τελευταίος τους χορός... Στέκεται και περιμένει βιαστικός στο έμπα του ο Μάης Ο μήνας μετά λούλουδα, μαράθηκαν τα κρίνα, Του χρόνου ν' είμαστε καλά ξανά θα γεννηθούνε.. Οι...

Ζωή - Αγάπη - Δάκρυ Είναι ένας Κύκλος η Ζωή με κέντρο την Αγάπη! Περίμετρο τον Έρωτα, και Εμβαδό... Το Δάκρυ... Γωνία πιάνει το Δεξί τ' Αριστερό θολώνει... Κι αρχίζει και μοιρολογεί, το παρελθόν φουντώνει... Το Δάκρυ το Ασίγαστο το παραπονεμένο... Έτσι κι αγγίξει τις καρδιές, τις κάνει βρυσομάνες. Μοιάζουν σαν τις βαριομοίρες... πικρές μοιρολογίστρες που αναπολούν στα νιάτα τους τα μακρινά μεράκια Που κουβαλούσαν στην Ψυχή Κι έτριζαν τα Σοκάκια. Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹

Τότε είχες πόδια με φτερά Ανεβαίνεις στην πιο ψηλή Κορυφή Κι έλεγες τραγούδι... Τώρα έχεις μόνο αυτιά. Κι εκείνα "Υπερήφανα"! Καθόλου με Φθινόπωρο Και λίγο Καλοκαίρι. Τότε έκανες τη Μέρα -Νύχτα Και τη Νύχτα Ημέρα, Ισοπεδωτικό στο πέρασμα Ήτανε το "Τότε" Το "Τώρα" είναι αφημένο στο έλεος Της Μοίρας! Όσο και αν η Μάνα φώναζε Το " Ντέφι" ξενυχτούσε Ούτε φοβέρα ούτε χαρά, Το "Τότε" Αλιχτούσε. Έτσι περνούσαν στο "Μποέμ" Τα χρόνια τα " Παλικάρισια"! Χωρίς ίχνος Ανασασμού Χωρίς μηνύματα στο...