ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΡΟΥ

Κι αυτή η Μαγεία μιας Νύχτας... Του καλοκαιριού με σημάδεψε... Εκείνα τ' άγουρα τα χρόνια Τα μπερμπάτικα.... Τότε που η Νύχτα άπλωνε τα πλοκάμια της! Με τύλιγε στη Σκιά της. Με συνεπαιρναν τ' αστέρια της.... Κι έκανα τρισάγιο στο φεγγάρι. Τότε που η νύχτα έμοιαζε ημέρα, και ποτέ δεν πρόδωσα τα μυστικά της! Τα κράτησα βαθιά μες την ψυχή μου... Φυλαγμένα. Ήταν τρόπος ζωής, σημείο αναφοράς Για μένα... Πηγαίναμε με τη γιαγιά μου τη Χρυσούλα στην αγορά της Καλαμάτας... Πρωί πρωί πριν βασιλέψει...

Αυτοπεποίθηση Αυτοπεποίθηση λέξη σύνθετη, περίπλοκη, απαιτητική, μοιάζει γυναίκα ξελογιάστρα... Σε υποδέχεται με αγκαλιές,με νάζια... και καπρίτσια..... Βγαίνει σεργιάνι και ξελογιάζεται από τα γιατροσόφια της Μοίρας.... Πλέκουν μαζί σαν Δίδυμες αδελφές συνωμοσίες... πάσης φύσεως τελετές και πολλές ραδιουργίες... Καιροφυλακτούν να σε μειώσουν, να σου θυμίσουν χρόνια πέτρινα, ασβεστωμένα με τη γύρη των λουλουδιών που μάζευες στον κάμπο..... Αμέσως μετά από τον Έβδομο ουρανό πάλι στα Τάρταρα...

Ο χρόνος κυλάει σαν το γάργαρο νερό Όταν δίνω ζωή στο άψυχο χαρτί... Όταν συνδυάζω λέξεις, κάνω προτάσεις φτιάχνω νόημα... Τότε γίνομαι Άψηλη ίσαμε τον ουρανό! Τότε : Δεν υπάρχει χρόνος... Δεν υπάρχει πόνος... Δεν υπάρχει ρίγος... Δεν υπάρχει ζήλος... Υπάρχει μόνο το γάργαρο νερό μιας σκέψης Τυλιγμένης με μπόλικα καντάρια νοσταλγίας! Που με σφιχτά αγκαλιάζει και με συνεπαίρνει σαν το μικρό παιδί στα σπάργανα του τυλιγμένο που κλαίει ρυθμικά... Αναζητώντας...