Όνειρα νεκρά στα βράχια της λησμονιάς...🌹

Κάθε που η βροχή έπεφτε επάνω της,

έδερνε τα δάκρυά της,

που έπεφταν στον λαβύρινθο του βυθού της,

ξεπλένοντας την ομίχλη του μυαλού της.

Κάθε δάκρυ της κι ένα εσύ…

Σ’ ένα άδειο μαξιλάρι

ξάπλωσε τις πληγές της.

Ακούμπησε σε ματωμένα χείλη, άδεια,

που φώναζαν «θέλω».

Γεύσεις προσμονής

χαραγμένες στα βράχια της λησμονιάς.

Σωτηρούλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🌹