top of page

ΩΡΑΙΕΣ ΚΟΙΜΩΝΕΝΕΣ 🌹🪽



Με συνοπτικές

διαδικασίες και αφόρητο

άλγος,

στο ικρίωμα της άνοιξης η

μια μετά την άλλη

απαγχονίστηκαν οι λέξεις

οι ανείπωτες

–το άλας της ζωής–

και καταδεικνύοντας τοιουτοτρόπως τη

θνητότητά τους,

ξεψύχησαν αργά στα

κλειδωμένα χείλη.

Αδίστακτοι δήμιοι οι

αναβολές

τις εκτέλεσαν γράμμα

γράμμα

ως την τελευταία,

πνιγηρή συλλαβή.

Τα λευκά φτερά τους

απλώθηκαν,

έτριξαν στον αέρα

γυρεύοντας το δρόμο του

ουρανού να πάρουν,

εγκαταλείποντας τα

παράπονα του γήινου

ρεαλισμού.

Τα αδηφάγα βλέμματα

των άστρων

θέλησαν κάτι απ' τη

λάμψη τους να κλέψουν,

αβίαστα να τις

νεκραναστήσουν,

όταν στις ματωμένες

παλάμες του δειλινού

κατέρρεαν τα εύηχα

φωνήεντα.

Συλλαβές, πάλαι ποτέ

ωραίες κοιμωμένες

κάτω από μάρμαρα υγρών κοιμητηρίων

πώς άρδην εξανίστασθε

και με συμπαντική

διαύγεια

αθάνατες αγγίζετε

ορίζοντα παντός!✨✨




Στέλλα Μιχαήλ Ζωγράφου ✨ 🌹

Comments


bottom of page