Το πάθος...

Μέσα στη ζάλη των καιρών

σε αναζήτησα.

Η παλάμη σου τραχιά

άρπαξε τον λεπτό καρπό μου.

Κοίταξέ με… μου πες

Κοίταξέ με… τώρα.

Φλόγες είδα στο βάθος

των ματιών σου.

Βυθίστηκα μέσα τους και διέκρινα

το πάθος σου για τη ζωή.

Γίνε ένα με τη φλόγα του,

άφησέ το να σε δυναμώνει.

Μέσα του θα σταθείς όρθια

μην το φοβηθείς, μην το προδώσεις

γίνε η ανάσα του, η συνέχεια του.

Μην το αφήνεις να διαλυθεί

εξαϋλώσου μαζί του.

Μου έσφιξες τον καρπό

κι ένιωσα δύναμη να κυλά

στις φλέβες μου.

Μ’ αγκάλιασες

κι άρχισες να με στριφογυρίζεις

σε έναν χορό ατέλειωτο

ταξιδεύοντάς με στον κόσμο…

στο παρόν και το μέλλον

της ζωής μου….

Μαρία Καραθανάση 🌹