Τον βλέπω...

Τον βλέπω στον καθρέφτη.

Τον ψεύτη...

Που παίρνει χρόνια.

Και μια σταγόνα

θυμίζει ναυάγιο στα βαθιά.

Τον βλέπω στο ποτήρι.

Στα άδεια χείλη.

Και στο τσιγάρο

που καίει στο τασάκι.

Τον βλέπω στα τραγούδια.

Και στα λιμάνια.

Στις λίμνες στα ποτάμια

που έμειναν μισά...

Τον βλέπω μέσα στο σκοτάδι.

Να μου γελάει...

Με ένα μαχαίρι

πάνω στο δέρμα.

Τον βλέπω

πίσω από το ψέμα.

Και με ένα δάκρυ

πάνω στο βλέμμα.

Κι όλο φοβάμαι

να του το πω.

Πως έχει πια πεθάνει.

Δεν μένει πια εδώ...

(Τίτλος σελίδας: Ποιήματα στο Σεληνόφως)

Κώστας Κούκας 🌹