Ταπεινό μου λουλούδι

Μέχρι να φτάσω στη λίμνη ( Βίγλα Νάξου), ευτυχές το συναπάντημα μαζί τους...

Περαστική εγώ, θνητοί γηγενείς αυτά, ταπεινά χαμίνια 

του δρόμου, που, ωστόσο, μου χάρισαν πλέρια ομορφιά και στιχουργική έμπνευση!.. 

Σε κάθε προσκύνημα, με ευλάβεια αποτύπωνα την εικόνα τους βαθιά μου...λάτρης και σκλάβα τους η ψυχή μου παντοτινά δική τους...!

Χαρείτε κι εσείς μαζί μου, αυτόν τον περίπατο παρέα με αυτά τα λιλιπούτεια όντα με την ανιδιοτελή, την ταπεινή προσφορά τους και την απαράμιλλη ομορφιά τους που στολίζουν με περίσσια αβροσύνη τον έσω κι έξω κόσμο μας ...!

Εναν καλό Μάη, σας εύχομαι, ελπιδοφόρο και λυτρωτή των παθών μας, οιασδήποτε προέλευσης και γέννεσης αυτών ..! 

Ταπεινό μου λουλούδι

Μικρό, ταπεινό μου λουλούδι,

ποτέ δεν σε σπέρνω...

Μα φυτρώνεις τριγύρω στου

σπιτιού μου το στέρνο.

Νεράκι να πιεις, ποτέ μα ποτέ, σταλιά, δεν σου φέρνω.

Σε κοιτώ πως ανθείς και το

μέσα μου ευφραίνω!...

Μόνο φυτρώνεις σε δρόμους, αγρούς, σε πλατείες...

Προκαλείς τις ματιές και

αυτές σου χαρίζουν θωπείες.

Δεν στολίζεις αλτάνες, μηδέ παρτέρια και γλάστρες...

Δεν σε κάνουν ματσάκια σε νυχτερινές ξελογιάστρες...

Παραστάσεις δεν δίνεις, μα μήτε στολίζεις μπαλκόνια,

μα χαρίζεις δροσιά και ζωή στης φύσης τ' αλώνια ..

Δεν μπαίνεις σε βάζα για εφέ σε γάμους, βαπτίσεις,

αλλά μέλι σε κάνει η εργατιά στο δικό της μελίσσι!

Ούτε αρραβώνα ανθός, στεφάνι σε πικρή εκφορά,

μα στην πλάση εσύ του θεού, μοναχά προσφορά!...

Στο κρύο, μου λες, πώς αντέχεις; στη ζέστη, θαυμάζω..

και ένα αχ! αγαλλίασης από μέσα μου βγάζω...! 

Κάθε πρώτη του Μάη σου κάνουν δική σου γιορτή. 

Μα καθ' όλον τον χρόνο σου πρέπει μεγάλη τιμή. 

Στην εξοχή προστρέχουν για σένα μικροί και μεγάλοι,

να σε κάνουν μπουκέτο, να γεμίσεις αγκάλη...

Ξεπροβάλλεις όλο χάρη στο χάσμα του βράχου,

ιερή ζωγραφιά μου εσύ, του βοσκού, του ξωμάχου...

Σκαρφαλώνεις, σκαλώνεις σε ράχες, σε δένδρων κορμό 

 επισκέπτης στης γης το ναό με δέος εσέ προσκυνώ!.

Μικρό, θείο και αγνό, ταπεινό μου λουλούδι,

με κάνεις συνθέτη, για χάρη σου γράφω τραγούδι!

Αυτός ο σπουδαίος χορός, πανδαισίας χρωμάτων,

το εξαίσιο μύρο σου, των πιο σπάνιων αρωμάτων,

γεννούν στην ψυχή μου την ομορφιά, τη γαλήνη...

Σύμβολα ιερά της ζωής, για αγάπη, υγεία, ειρήνη...!

Λιλή Βασιλάκη Δαφερέρα 🪽 🌹