Σαν ρούχο καθαρό 🪽

Είναι κάτι στιγμές,

που σε αναζητώ σαν μια

λαμπίδα φωτός στα βαθύ της καρδιάς.

Ακόμη να σε αγγίζω σαν ρούχο καθαρό,

μέρας Κυριακής στην γιορτή σου.

Μα πιο πολύ στον κάματο

μιας μέρας, που το κορμί ακουμπά βαριά

να ηρεμήσει από την άχνα ενός φιλιού σου.

Στιγμές ακόμη, να χαράζω, το όνομά σου,

στις πρώτες αχτίδες φωτός, με χρυσά γράμματα.

Και εκεί,στα βαθιά πέπλα της νύχτας,

στον βαθύ στοχασμό του μυαλού,τα

όνειρα, ακουμπούν την μορφή σου.

Και όπως η νύχτα,

καλεί το φεγγάρι να τηςδώσει το φως,

καλώ εσένα, από μάτια σου, να πάρω ζωή.

Η μέρα μου ομορφαίνει

σαν σε αισθάνομαι ακόμη και

σαν φαντασία κοντά μου.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ. 🪽🌹