"Περίαπτο καρποφόρας Άνοιξης"

Περίαπτο καρποφόρας Άνοιξης

Στο ξέφωτο του λίκνου αυτής της γης 

ξεθάρρεψαν δειλά τα φύτρα της χαμένης νιότης. 

Θρύλοι μιλάνε για το φτερωτό Θεό

που οι νιοί πριν πέντε αιώνες επικαλέστηκαν εδώ

στο τέλμα μιας αγάπης μαραμένης. 

Αναστενάρισσες καρδιές

στα ξόρκια ανατρέξανε της ειμαρμένης.

Σ'αυτή τη γνώριμη ατραπό 

ντύθηκα την εαρινή φορεσιά 

για να σε συναντήσω.. 

Κι εκέλευσα τον Ούριο

για να σε φέρει πίσω.  

Μαζί μου η πλάση τραγουδά

της Ιόλης τη μπαλάντα

που με τ' αθάνατο νερό

φιλεύει τη λεβάντα. 

Άλυσσα και γαρύφαλλα 

κοσμούν θερμές εσπέρες. 

Η ευωδιά των γιασεμιών

εξάπτει τους αιθέρες. 

Λεμονανθοί και ηλίανθοι 

ανθίζουν μ' ευφορία.. 

Και η χάρη της αμυγδαλιάς 

θωρεί με απορία 

-Χάρη του ήλιου ζείδωρη

χρυσής μου ασπίδας μοίρα 

Ύμνησε τη σαΐτα μου

με του Ερμή τη λύρα! 

Πλέξε στο φαεινό αργαλειό 

στεφάνι με λινάρια

και με το σχήμα της καρδιάς

γιρλάντες με μιτάρια. 

Σαν αποθέωση τρυφής 

κορώνα της αχτίδας

Για εσέ περίαπτο ακριβό 

η κρύφια αυγή ελπίδας 

Στο ξέφωτο του λίκνου αυτής της γης

μάζεψα όλα τ'αγριολούλουδα 

του λειμώνα .. 

Και τα έσφιξα στο φλογερό μου κόρφο 

μ'επίγραμμα πολύχρωμων γιρλάντων:

"Ω, γλυκύ μου Έαρ! " 

Αναστασία Νερόλη 🌹